2 juli 2020

Nog steeds niet echt een verbetering. Inmiddels gebeld naar de dierenarts voor weer een afspraak.
Gezien ik graag dezelfde dierenarts wil hebben was er pas plek op 15 juli a.s.

7 juli 2020


                 
Er is niet veel vooruitgang. Slaapt heel de dag. Braakt vaak en ademt zwaar.
                 

15 juli 2020
Vanmiddag 14.35 uur een afspraak bij de dierenarts Saskia. Gelukkig was Melanie er weer. In haar auto is het voor Marley beter dan in die van mij. Door dat Corona gedoe moest Melanie in de wachtkamer blijven. We hebben Marley nog even gewogen, hij is afgevallen. Weegt nu 36,3kg. Nog altijd teveel. Marley was een grote eter. Hij kon blijven eten. Vandaar dat het nu ook zo vreemd voor mij is, dat hij maaltijden overslaat. Gewoon laat staan. Kattenvoer gaat er wel in. Dus zal ook in keel, luchtwegen niet in orde zijn. 

Marley zijn voetzool was goed aan het genezen. Maar de klachten van de laatste weken voelt niet goed. Zij bevestigde ook dat het kortademige, hoesten, braken, soms niet willen eten te maken heeft met het feit dat hij een oude hond is en het lichaam het opgeeft.
Dan krijg je iets te horen wat je wel weet, maar niet wilt horen. Maar een hond mag niet lijden. En ze gaf dan ook, hoe moeilijk het ook is het advies om Marley in te laten slapen. Gelukkig mocht Melanie even binnenkomen. Dan terug naar huis. Tranen... natuurlijk.
Het is woensdag, meiden zijn er. Zo konden ze ook afscheid nemen van Marley. 17 juli a.s. gaan Melanie ik met Marley weer terug naar de dierenarts, en .... Lieve Marley... Sorry Sorry.

     

16 juli 2020

Nog één keer naar mijn pa met Marley.
Mijn pa opgehaald en thuis een bakje koffie gedronken.

Moeilijk, zo moeilijk. Marley en mijn pa zijn 2 handen op één buik.

Wat hebben we veel gewandeld saampjes met Marley het afgelopen jaar. Voor allemaal was het genieten. 
Het komt steeds dichterbij. Vanavond het laatste avondrondje.
Zomers vaak in de tuin bij Hans. Bakkie Leut.

Gewoon gezellig. Vanavond allemaal zo anders. 
 
                                      

 

17 juli 2020

Het laatste rondje vanmorgen in het bos met Marley. Zo moeilijk... En dan naar de dierenkliniek Saskia. Een fantastisch lief mens. En zeer begripvol gezien mijn meiden er allemaal bij waren. Melanie reed ons Marley.. achterin. Tranen.
We moesten nog even buiten blijven, ivm die corona kunnen we niet allemaal tegelijk naar binnen. Ik ga eerst met Marley voor roesje en later zou zij weggaan. En dan konden de meiden binnenkomen om afscheid te nemen.
     
De eerste prik, het roesje. Wankelend op zijn poten heb ik hem later geholpen om te gaan liggen. Tranen... zoveel. Maar hem stevig vastgepakt en de woorden gezegd, die hij zo graag hoorde. Lief oud kereltje. Streel hem, kus hem.

                                  

22 juli 2020

28 juli 2020

 

  Juli 2020          
 
Pleeghonden:  Naar de Home Pagina :